Πέγκυ Τρικαλιώτη: «Άνδρας συνάδελφος πληρωνόταν εξωφρενικά περισσότερο – Πήγα σπίτι και έκλαιγα»
Η ηθοποιός αποκάλυψε τη στιγμή που έμαθε τη μεγάλη διαφορά στην αμοιβή της από άνδρα συνάδελφό της και λύγισε όταν γύρισε σπίτι
Για τις διακρίσεις που εξακολουθούν, όπως υποστηρίζει, να συναντούν οι γυναίκες στον επαγγελματικό χώρο μίλησε η Πέγκυ Τρικαλιώτη, φέρνοντας ως παράδειγμα μια προσωπική εμπειρία που την είχε κάνει να ξεσπάσει σε κλάματα.
Η ηθοποιός ήταν καλεσμένη το βράδυ της Παρασκευής στην εκπομπή «Ένας και ένας» του ΕΡΤnews και, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στις διαφορετικές συμπεριφορές που συχνά αντιμετωπίζουν ένας άνδρας και μια γυναίκα όταν διεκδικούν το ίδιο πράγμα στη δουλειά τους.
«Αν μια γυναίκα αντιδράσει σε μια δουλειά, θεωρείται “γκρίνια”, ενώ αν κάνει το ίδιο ένας άνδρας, “είναι αποφασιστικός”, γιατί έτσι είναι φτιαγμένη η κοινωνία μας. Από άνδρες για άνδρες», ανέφερε.
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη παραδέχτηκε, πάντως, ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν προέρχονται αποκλειστικά από άνδρες.
«Και πολλές γυναίκες όμως το κάνουμε αυτό μεταξύ μας, δηλαδή είμαστε πάρα πολύ σκληρές μεταξύ μας, γιατί έχουμε γαλουχηθεί έτσι», πρόσθεσε.
«Όσο καλή και να είμαι, όσα μπράβο και να μου πουν»
Η συζήτηση πέρασε στη συνέχεια στις οικονομικές ανισότητες και εκεί η ηθοποιός αποκάλυψε ένα περιστατικό από την καριέρα της που, όπως φαίνεται, την είχε πληγώσει βαθιά.
Έμαθε ότι άνδρας συνάδελφός της αμειβόταν με πολύ περισσότερα χρήματα από εκείνη και, όταν επέστρεψε στο σπίτι της, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
«Όταν ανακάλυψα ότι άνδρας συνάδελφος πληρωνόταν εξωφρενικά περισσότερο από μένα, έβαλα τα κλάματα. Όχι μπροστά βέβαια, αλλά πήγα στο σπίτι μου και έκλαιγα», εξομολογήθηκε.
Αυτό που την επηρέασε περισσότερο, όπως εξήγησε, δεν ήταν μόνο η συγκεκριμένη οικονομική διαφορά, αλλά η σκέψη ότι η επαγγελματική αναγνώριση δεν αρκεί πάντα για να εξασφαλίσει και ίση αντιμετώπιση.
«Είπα ότι δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να φτιάξει αυτή η κοινωνία. Ό,τι και να κάνω, όσο καλή και να είμαι, όσα μπράβο και να μου πουν, όσα χειροκροτήματα και να έχω».
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη σημείωσε ακόμη ότι, σύμφωνα με τη δική της εμπειρία, το να αμείβεται μια γυναίκα ισότιμα με έναν άνδρα αντίστοιχης ηλικίας και αντίστοιχης συμμετοχής σε μια παραγωγή παραμένει περισσότερο εξαίρεση παρά κανόνας.